"تردید" واروژ کریم مسیحی در حضور "ما همه خوابیم" بهرام بیضایی و "درباره الی" اصغر فرهادی که با نامه دکتر احمدی­نژاد به جشنواره آمد بهترین فیلم شد تا خوش­آمد گویی باشد به واروژ بعد از ۱۹سال غیبت در عرصه کارگردانی.
همان طور که انتظار داشتیم در بین ۵ نامزد بهترین بازیگر مرد امسال ۲ بار نام شهاب حسینی را دیدیم و بالاخره او به حق خود در سینمای ایران رسید و برای "سوپراستار" سیمرغ بلورین را دریافت کرد.

بعد از نمایش فیلم­هایی که به خوبی آثار سال گذشته نبودند، جشنواره بیست و هفتم فجر هم تمام شد و این نوشته که پیش رو دارید هم نگاهی به جشنواره­ست از زاویۀ قلم من:

*  مایه ی امید / "به کبودی یاس"   جواد اردکانی
همین چند وقت پیش بود که کتاب "خاک­های نرم کوشک" را خوانده بودم. کتاب مجموعه خاطراتی از اطرافیان شهید عبدالحسین برونسی درباره آنچه از ایشان روایت کرده بودند، نوشته شده بود. کتاب بسیار نثر فوق العاده­ای داشت. شنیده بودم که کارگردان این فیلم را بر اساس زندگی ایشان ساخته و از آنجایی که معمولا فیلم­های اقتباسی در سینمای کشورمان خوب از در نمی­آیند، واقعیت این است که با امید بسیار کمی به سالن نمایش قدم گذاشتم!

دقایقی از فیلم گذشت ؛ احساس می­کردم قراره یک کپی­برداری محض از "پاداش سکوت" را با بازیگران غیرحرفه­ای شاهد باشیم. اما با ادامه فیلم و عوض شدن چندباره­ی مسیر اصلی داستان و همچنین میزانسن­های خوب (و نه عالی) فیلم به وجد آمدم و خوشحال از کشف این اثر که کمتر مورد توجه قرار گرفتم از سالن نمایش سینمای استقلال خارج شدم!

* همیشه استاد / "وقتی همه خوابیم"   بهرام بیضایی
دیدن دوباره­ی وقتی همه خوابیم در روز پایانی این فرصت را به من داد تا واکنش تماشاچیان را در قبال این فیلم شاهد باشم.

در دفعه­ی اول من نیز همچون همه­ی تماشاگران محو هنرنمای استاد شده بودم، اما در دفعه­ی دوم این واکنش تماشاچی­ها بود که مرا متعجب می­کرد(!) ، جایی که چندین و چندبار صدای تشویق تماشاگران در سالن سینما پیچیده شد. استاد بعد از سکوتی که بعد از "سگ­کشی" داشت مطمئن توانسته علاقمندان خود را راضی کند.

* کاملا معمولی / "کلبه"   جواد افشار
توی یکی از سانس­هایی که به قول معروف قرار بود برنامه­اش متعاقبا اعلام بشه، خداخدا می­کردم که یکی از آثاری که نتوانسته­ام ببینم و صد البته سرش هم به تنش بیارزد را اکران کنند تا وقتی که گذاشته­ام حداقل هدر نرود.

اما دعای ما مستجاب نشد و فیلمی ار ژانر ترس و دلهره را دیدیم که فقط برای سرگرم شدن خانواده­ها خوب بود نه برای جشنواره! کاملا معمولی و یکدست از نظر بازی­های متوسط رو به ضعیف بازیگرانش!

* من بلیط می­خوام ... ! /  "درباره الی"   اصغر فرهادی
اینقدر حرف و حدیث اطراف درباره الی بود که نتونستم فیلم رو ببینم. وقتی هم که متوجه شدم سینما استقلال تو روز آخر می­خواد اونو بزاره هر چی سعی کردم خودم رو به میدان ولی عصر برسونم نشد که نشد و وقتی که نیم ساعت از فیلم رفته بود اونجا رسیدم. جماعتی هم که مثل من نتونسته بودن فیلم رو ببینن (حدود ۱۲۰ نفر) جلوی سینما تجمع کرده بودند و مشغول رایزنی با هرکس ، از دربون گرفته تا آبدارچی بودن ، تا شاید یه فرجی بشه و دوباره مسئولان سینما فیلم رو پخش کنن ، ولی باز هم نشد که نشد.

من هم تصمیم گرفتم مثل آقاهای با شخصیت صبر کنم تا توی اکران عمومی فیلم رو ببینم.

و البته اگر هم فیلم توقیف شد ، ناچارم منتظر بمونم تا CD قاچاقش دربیاد تا متاسفانه بخرم و ببینمش!

* آقا ساعت چنده؟

تأخیر در برنامه­های ما ایرانی­ها انگار جزئی جدایی ناپذیر شده !

به عنوان نمونه در روز آخر که همین کلبه را دیدم فیلم با یک ساعت و نیم تاخیر اکران شد و فیلم بعدی که قرار بود ۲۱:۳۰ اکران بشه به ۱۱:۳۰ موکول شد.
بیچاره اونهایی که بلیط­های سانس ۲۳:۳۰ رو داشتند چون دور و ور ساعت ۱ نیمه­شب وارد سالن شدند!