من نسکافه نمی­خورم!
                              نسکافه داغ است.
                                         داغ­تر از آن تکه سربی که نشست توی سینه­ی محمد
                                                                                                           وقتی نشسته بود
                                                                                                             در آغوش پدرش.

من نسکافه نمی­خورم!
                              نسکافه تلخ است.
                                         تلخ­تر از آن روز که پدر زینب را گرفتند و کشان کشان انداختند
                                                                                                      توی آن ماشین آهنی
                                                                                              که حتی پنجره هم نداشت.

من نسکافه نمی­خورم!
                              نسکافه سیاه است.
                                         سیاه­تر از آن شبی که هانیه و مادربزرگش را
                                                                                                     از خانه بیرون انداختند 
                                                                     و یک غول آهنی روی سقف خانه­شان راه رفت.

من نسکافه نمی­خورم!
                              من افتخار می­کنم که نسکافه نمی­خورم
                                         بگذار همان چهار جوان اسرائیلی
                                         بنشینند زیر سایه­ی درخت پرتقال خانه­ی احمد
                                                                                                           و نسکافه بخورند
                                                                                           و بخندند به ریش شیوخ عرب.

من نسکافه نمی­خورم!
                             من نسکافه نمی­خرم!
                             من حتی یک ریال نمی­دهم ؛
                                                                   که بشود آن تکه سرب
                                                                   که بشود یک قطره بنزین برای آن ماشین آهنی
                                                                   که بشود بند پوتین آن سرباز اسرائیلی

من نسکافه نمی­خورم!
                              و نسکافه همان یک فنجان قهوه نیست 
                                                                                همان پیراهنی است که تو پوشیده­ای 
                                                                                                           و من پوشیده­ام
                                                                           همان گوشی موبایلی است که تو خریدی
                                                          و برای خریدنش سیصد و پنجاه هزار تومان بدهکار شدی

من نسکافه نمی­خورم!